Πράσινες στέγες

•Ιουνίου 11, 2008 • 3 Σχόλια

Τον τελευταίο καιρό διαβάζω πολλά άρθρα για την καταστροφή του πλανήτη μας και κυρίως για το τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για να τον προστατέψουμε. Είναι οι καθημερινές μας κακές συνήθειες (να πετάμε τις μπαταρίες στα σκουπίδια, να αφήνουμε το νερό να τρέχει άσκοπα και να μην ανακυκλώνουμε τίποτα) που αν αλλάξουν θα αλλάξει και η νοοτροπία μας και η καθημερινότητά μας και η ζωή μας.

Στην Ελβετία, που είναι η πιο «συνειδητοποιημένη» χώρα στην προστασία του περιβάλλοντος η ανακύκλωση είναι καθημερινή πρακτική και τρόπος ζωής. Τα οικιακά απορρίμματα για παράδειγμα χωρίζονται απο τα νοικοκυριά σε κατηγορίες ανάλογα με το είδος τους. Οταν έζησα για λίγο καιρό εκεί μου ήταν πολύ εύκολο να ακολουθώ αυτή την τακτική γιατί και μου την επέβαλε ο δήμος αλλά και την υποστήριζε. Εδώ όμως η τοπική αυτοδιοίκηση δεν υποστηρίζει θερμά και έμπρακτα τέτοιες προσπάθειες. Κάδοι ειδικοί υπάρχουν, αλλά τι υπάρχει μέσα και καθε πότε τους αδειάζουν…..μη ρωτάτε καλύτερα.

Κάτι άλλο που έχει τραβήξει την προσοχή μου είναι οι «πράσινες στέγες». Η δημιουργία ολόκληρων κήπων στις στέγες των σπιτιών και στις ταράτσες των πολυκατοικιών. Στο εξωτερικό και τώρα τελευταία και στην Ελλάδα προωθείται αυτή η ιδέα που βρίσκω καταπληκτική για πολλούς λόγους. Πρώτα πρώτα λειτουργούν ώς μόνωση στο κτίριο. Ετσι η χρήση κλιματιστικού και θέρμανσης μπορεί να περιοριστεί και να εξοικονομηθεί ενέργεια. Επιπλέον λειτουργούν ώς πνεύμονες οξυγόνου, βελτιώνουν την ατμόσφαιρα και το μικροκλίμα που ζει κανείς. Πέρα απ’όλα αυτά, αποτελούν υπέροχους χώρους ξεκούρασης και χαλάρωσης μέσα στις τσιμεντουπόλεις που ζούμε!

Photo by http://www.asla.org

Στο εξωτερικό υπάρχουν ήδη πολλά κτίρια με «πράσινες στέγες». Απο εκεί είναι και οι φωτογραφίες που παρουσιάζω. Στην Ελλάδα πάλι η ιδέα κερδίζει έδαφος και υπάρχουν πολλές εταιρείες που αναλαμβάνουν το εγχείρημα αυτό με κόστος όχι απαγορευτικό, όπως λένε. Ο Δήμος Αθηναίων όπως πληροφορήθηκα 6-12 Μαΐου πραγματοποίησε έκθεση με τίτλο «Πράσινες Ταράτσες-Ολάνθιστα Μπαλκόνια».

Το δικό μου μπαλκόνι πάντως έδώ και πέντε χρόνια είναι ολάνθιστο αλλά κυρίως καταπράσινο αφού ανάμεσα στις πολλές γλάστρες μου, έχω μια ελιά και μια μικρούλα νεραντζιά!

Ενας μήνας μετά…

•Ιουνίου 9, 2008 • 5 Σχόλια

Η τελευταία φορά που έγραψα στο blog μου ήταν περίπου πριν από ένα μήνα. Το έχω παραμελήσει εντελώς αλλά αυτή είναι μια εποχή που τρέχω και δεν προλαβαίνω.

Ο Μάης πέρασε ευχάριστα με επισκέψεις φίλων και συγγενών από την Ελλάδα και το εξωτερικό αλλά και με αλλαγή ρούχων (από χειμωνιάτικα σε καλοκαιρινά) και γενικότερη καθαριότητα του σπιτιού. Βαρετή δουλειά αλλά κάποιος… πρέπει να την κάνει!! Ευτυχώς εμφανίστηκε και μια εκδρομούλα στο Λουτράκι και κατάλαβα τον ερχομό του καλοκαιριού «για τα καλά» αφού απόλαυσα τον ήλιο και τη θάλασσα με καλή παρέα.

Στη δουλεία πλάκωσαν οι εξετάσεις, οι επιτηρήσεις και οι διορθώσεις, αλλαγή στο καθημερινό πρόγραμμα. Δεν παραπονιέμαι όμως γιατί τι να πουν και οι μαθητές μου που διαβάζουν….

Μέσα σε όλα βρήκα το χρόνο να διαβάσω δύο βιβλία, γιατί η νυχτερινή ανάγνωση είναι κάτι που με ξεκουράζει απίστευτα. Το ένα βιβλίο λοιπόν είναι το γνωστό σε όλους «Οταν έκλαψε ο Νίτσε» που άγνωστο γιατί, τόσο καιρό ανέβαλα να το διαβάσω. Κυριολεκτικά δεν ξεκολούσα απ’ τις σελίδες του και το τελείωσα σε πέντε μέρες. Με «γοήτευσε» πολύ περισσότερο απ’ο,τι περίμενα και φανταζόμουν.

Μετά, στα γενέθλια μου, έλαβα ως δώρο το «μ.Χ» του Βασίλη Αλεξάκη το οποίο διάβασα και πάλι σε σύντομο χρονικό διάστημα γιατί το θέμα του μου κίνησε την περιέργεια. Το συστήνω ανεπιφύλακτα αν και νομίζω πως οι βαθύτατα θρησκευόμενοι αναγνώστες ίσως το βρούν προσβλητικό.

Ο ερχομός του καλοκαιριού σηματοδοτεί για μένα την έναρξη αυτής της περιόδου όπου μπορώ να επιδοθώ στην αγαπημένη μου ενασχόληση, την ανάγνωση βιβλίων. Και μη νομίζεται οτι δεν έχω ήδη βρεί ποιό βιβλίο θα ακολουθήσει. Σήμερα αγόρασα την «Μαρία των Μογγόλων» της Μαριάννας Κορομηλά. (Χωρίς αυτό να σημαίνει οτι θα παραμελήσω άλλο το blog μου.)

Αυτός είναι «ο δικός μου» μήνας!

•Μαΐου 8, 2008 • 2 Σχόλια

Ο Μάιος ήρθε και είναι ο αγαπημένος μου μήνας.

Σηματοδοτεί την άνοιξη και τα λουλούδια και όλα αυτά τα κλασικά που λέμε στο σχολείο. Ο μήνας αυτός όμως μ’αρέσει γιατί οι μέρες του «μυρίζουν»…χαρά. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή απολαμβάνω πολύ το πρωινό περπάτημα μέχρι τη δουλειά. Ολο και κάποιο λουλούδι θα δεις και θα γεμίσει χρώμα η μέρα σου, όλο και κάποια μυρωδιά θα σου θυμίσει την ομορφιά της εποχής.

Στην κεντρική πλατεία της συνοικίας που μένω μυρίζει φρεσκοκομμένο γρασίδι.

Στην αγορά οι φράουλες είναι πρωταγωνίστριες!

Μια βόλτα στη θάλασσα και αμέσως συνειδητοποιείς – απ’τη μυρωδιά και μόνο – οτι η στιγμή που θα βουτήξουμε μέσα της πλησιάζει.

Αρχίζω κάθε Μάη να τρώω παγωτά, όπως όταν ήμουν παιδί. (Μόνο που τώρα δεν τα μετράω)

Αυτό το μήνα πάλι το φως είναι πιο λαμπερό, ο ήλιος πιο ζεστός και δελεαστικός, σε παρασύρει να βγείς έξω. Δεν κακίζω τους μαθητές μου που δεν μπορούν να καθίσουν στην τάξη τέτοια εποχή ! Εφηβεία και Μάης…καταστρεπτικός συνδυασμός για το διάβασμα.

Τέλος ο Μάιος μου αρέσει γιατί έχω γενέθλια. Αφορμή για χαρά, ευχές, τούρτες, φαγητό με φίλους και γέλια πολλά, γιατί μεγαλώνουμε και μυαλό δεν βάζουμε!

Σήμερα μια φίλη μου έδειξε ένα διαφορετικό ραδιόφωνο το Musicovery. Είναι interactive web radio. Επιλέγει τραγούδια που ανταποκρίνονται στη διάθεσή σου. Energetic mood για την Μαγιάτικη διάθεσή μου!

Πάσχα στο χωριό

•Απρίλιος 30, 2008 • 6 Σχόλια

Φέτος μετά από πολλά χρόνια κάναμε Πάσχα σε κάποιο χωριό της Πελοποννήσου μαζί με συγγενείς και φίλους. Μπορώ να πω πως το περίμενα με ενθουσιασμό αλλά ο καιρός βάλθηκε να μου χαλάσει τα σχέδια.

Ενώ έφυγα με ήλιο και «χαρά θεού» από την Αθήνα μετά την Κόρινθο ο καιρός ήταν φθινοπωρινός και για να μην τα πολυλογώ κατέληξε σε «χριστουγεννιάτικο». Την Μ.Παρακευή από το μεσημέρι και μετά έβρεχε ασταμάτητα. Αυτό βέβαια δεν μας χάλασε τα σχέδια – να πάμε με τους φίλους μας σε μπαράκι.

Το Σάββατο τα ίδια. Βροχή και κρύο…. 8 βαθμούς έδειχνε το θερμόμετρο του αυτοκινήτου! Βέβαια και πάλι ο καιρός δεν μας πτόησε και φάγαμε τις γαρίδες μας ήπιαμε και τα κρασάκια μας σε κάποιο ουζερί της πόλης με καλή, πάντα, παρέα. Στην Ανάσταση πήγα με βαριά καρδιά, 1 χοντρό πουλόβερ και χειμωνιάτικο μπουφάν. Αν είχα προνοήσει να φέρω και κάτι ακόμα από την Αθήνα θα το είχα φορέσει και αυτό!!

Την Κυριακή του Πάσχα είχαμε παύση βροχής και κάπως καλύτερη θερμοκρασία, ίσα ίσα για να προλάβουμε να ρίξουμε έναν χορό στην αυλή του σπιτιού και να τιμήσουμε την παράδοση. Ο Λεοντόκαρδος βλέποντας όλους να τσιμπάνε κομματάκια από το σχεδόν ψημένο αρνί καθώς στριφογύριζε στη σούβλα έπαθε ένα μικρό πολιτισμικό σοκ! Στη συνέχεια όμως το ξεπέρασε και συμμετείχε και αυτός παρόλο που μονολογούσε που και που οτι το κοκορέτσι και η ξεροψημένη πέτσα από το αρνί έχουν πολλή χοληστερίνη.

Η επιστροφή στην Αθήνα με χαροποίησε γιατί «ζεστάθηκε το κοκαλάκι μου» να το πω απλά. Ευτυχώς ο καιρός είναι καλός και ελπίζω απο δω και πέρα να μη μας τα χαλάσει πάλι. Χαίρομαι που αύριο είναι Πρωτομαγιά και έχουμε άλλη μια αφορμή για βόλτες. Επιπλέον θα «χορτάσει το μάτι μας» χρώματα από τα πολλά λουλούδια των πλανόδιων πωλητών και τα στεφάνια που βάζουν αρκετοί για «το καλό».

Καλό μήνα λοιπόν και καλή Πρωτομαγιά.

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

•Απρίλιος 24, 2008 • 1 σχόλιο

23 Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου.

•Απρίλιος 22, 2008 • 2 Σχόλια

Η UNESCO έχει καθιερώσει την 23η Απριλίου ως Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου και η επιλογή της ημερομηνίας δεν έγινε τυχαία καθώς τη μέρα αυτή, το 1616 έφυγαν από τη ζωή ο Μιγκέλ Ντε Θερβάντες και ο William Shakespeare.

Την ίδια μέρα πάλι στην Καταλονία γιορτάζεται η μέρα του Αγίου Γεωργίου με το σύνθημα «ένα τριαντάφυλλο για την αγάπη και ένα βιβλίο για πάντα». Χιλιάδες βιβλία και εκατομμύρια τριαντάφυλλα θα πωληθούν κυρίως στη Βαρκελώνη.

Φέτος περισσότερες από 100 χώρες θα συμμετάσχουν στον εορτασμό της μέρας του βιβλίου με εκδηλώσεις σε βιβλιοθήκες, εκδοτικούς οίκους, σχολεία κλπ. Στόχος είναι να γνωρίσουν οι νέοι το βιβλίο και τη χαρά της ανάγνωσης. Το Αμστερνταμ θα αποτελέσει από αυριο την Πρωτεύουσα του Βιβλίου και για ένα χρόνο θα τιμήσει τον τίτλο αυτό διοργανώνοντας εκδηλώσεις και δραστηριότητες για την προαγωγή του βιβλίου.

Βόλτα στο διαδίκτυο

•Απρίλιος 20, 2008 • 2 Σχόλια

Σερφάροντας στο Internet μπορεί να βρεί κανείς απίθανα πράγματα, όπως τα δυο sites που εντόπισα χθές και μου «κέντρισαν» αρκετά την περιέργεια.

Το ένα λέγεται και καλεί κάθε ασθενή – ενδιαφερόμενο να καταγράψει σε έναν χάρτη τα συμπτώματα της ασθένειάς του μαζί με την ηλικία του και την περιοχή όπου ζεί. Ετσι δημιουργείται ένας παγκόσμιος χάρτης συμπτωμάτων και ασθενειών και όπως λέει και στην ιστοσελίδα αυτή μπορεί κανείς να δει αν αυτό που τον ταλαιπωρεί το έχουν κι άλλοι στην περιοχή!!

Η άλλη ιστοσελίδα ασχολείται με την ψυχή και πιο συγκεκριμένα με το συναίσθημα και την διάθεση. Λέγεται We Feel Fine και είναι στην ουσία μια βάση δεδομένων ανθρώπινων συναισθημάτων απ’όλο τον πλανήτη. Στη σελίδα συτή συγκεντρώνονται πληροφορίες από όλο το internet και από δημοσιεύσεις στα blogs σχετικά με το πώς νιώθουν οι άνθρωποι κάθε στιγμή. Ετσι μπορεί κανείς να δει σε ποιές χώρες υπάρχουν οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι, ποιό είναι το κυρίαρχο συναίσθημα των νέων στην Νέα Υόρκη αυτή τη στιγμή, πόσοι είναι αυτοί που μελαγχολούν όταν βρέχει και γενικά κάθε παράμετρο που επιδρά στην εναλλαγή συναισθημάτων.