Πάσχα στο χωριό

Φέτος μετά από πολλά χρόνια κάναμε Πάσχα σε κάποιο χωριό της Πελοποννήσου μαζί με συγγενείς και φίλους. Μπορώ να πω πως το περίμενα με ενθουσιασμό αλλά ο καιρός βάλθηκε να μου χαλάσει τα σχέδια.

Ενώ έφυγα με ήλιο και “χαρά θεού” από την Αθήνα μετά την Κόρινθο ο καιρός ήταν φθινοπωρινός και για να μην τα πολυλογώ κατέληξε σε “χριστουγεννιάτικο”. Την Μ.Παρακευή από το μεσημέρι και μετά έβρεχε ασταμάτητα. Αυτό βέβαια δεν μας χάλασε τα σχέδια – να πάμε με τους φίλους μας σε μπαράκι.

Το Σάββατο τα ίδια. Βροχή και κρύο…. 8 βαθμούς έδειχνε το θερμόμετρο του αυτοκινήτου! Βέβαια και πάλι ο καιρός δεν μας πτόησε και φάγαμε τις γαρίδες μας ήπιαμε και τα κρασάκια μας σε κάποιο ουζερί της πόλης με καλή, πάντα, παρέα. Στην Ανάσταση πήγα με βαριά καρδιά, 1 χοντρό πουλόβερ και χειμωνιάτικο μπουφάν. Αν είχα προνοήσει να φέρω και κάτι ακόμα από την Αθήνα θα το είχα φορέσει και αυτό!!

Την Κυριακή του Πάσχα είχαμε παύση βροχής και κάπως καλύτερη θερμοκρασία, ίσα ίσα για να προλάβουμε να ρίξουμε έναν χορό στην αυλή του σπιτιού και να τιμήσουμε την παράδοση. Ο Λεοντόκαρδος βλέποντας όλους να τσιμπάνε κομματάκια από το σχεδόν ψημένο αρνί καθώς στριφογύριζε στη σούβλα έπαθε ένα μικρό πολιτισμικό σοκ! Στη συνέχεια όμως το ξεπέρασε και συμμετείχε και αυτός παρόλο που μονολογούσε που και που οτι το κοκορέτσι και η ξεροψημένη πέτσα από το αρνί έχουν πολλή χοληστερίνη.

Η επιστροφή στην Αθήνα με χαροποίησε γιατί “ζεστάθηκε το κοκαλάκι μου” να το πω απλά. Ευτυχώς ο καιρός είναι καλός και ελπίζω απο δω και πέρα να μη μας τα χαλάσει πάλι. Χαίρομαι που αύριο είναι Πρωτομαγιά και έχουμε άλλη μια αφορμή για βόλτες. Επιπλέον θα “χορτάσει το μάτι μας” χρώματα από τα πολλά λουλούδια των πλανόδιων πωλητών και τα στεφάνια που βάζουν αρκετοί για “το καλό”.

Καλό μήνα λοιπόν και καλή Πρωτομαγιά.

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

23 Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου.

Η UNESCO έχει καθιερώσει την 23η Απριλίου ως Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου και η επιλογή της ημερομηνίας δεν έγινε τυχαία καθώς τη μέρα αυτή, το 1616 έφυγαν από τη ζωή ο Μιγκέλ Ντε Θερβάντες και ο William Shakespeare.

Την ίδια μέρα πάλι στην Καταλονία γιορτάζεται η μέρα του Αγίου Γεωργίου με το σύνθημα “ένα τριαντάφυλλο για την αγάπη και ένα βιβλίο για πάντα”. Χιλιάδες βιβλία και εκατομμύρια τριαντάφυλλα θα πωληθούν κυρίως στη Βαρκελώνη.

Φέτος περισσότερες από 100 χώρες θα συμμετάσχουν στον εορτασμό της μέρας του βιβλίου με εκδηλώσεις σε βιβλιοθήκες, εκδοτικούς οίκους, σχολεία κλπ. Στόχος είναι να γνωρίσουν οι νέοι το βιβλίο και τη χαρά της ανάγνωσης. Το Αμστερνταμ θα αποτελέσει από αυριο την Πρωτεύουσα του Βιβλίου και για ένα χρόνο θα τιμήσει τον τίτλο αυτό διοργανώνοντας εκδηλώσεις και δραστηριότητες για την προαγωγή του βιβλίου.

Βόλτα στο διαδίκτυο

Σερφάροντας στο Internet μπορεί να βρεί κανείς απίθανα πράγματα, όπως τα δυο sites που εντόπισα χθές και μου “κέντρισαν” αρκετά την περιέργεια.

Το ένα λέγεται και καλεί κάθε ασθενή – ενδιαφερόμενο να καταγράψει σε έναν χάρτη τα συμπτώματα της ασθένειάς του μαζί με την ηλικία του και την περιοχή όπου ζεί. Ετσι δημιουργείται ένας παγκόσμιος χάρτης συμπτωμάτων και ασθενειών και όπως λέει και στην ιστοσελίδα αυτή μπορεί κανείς να δει αν αυτό που τον ταλαιπωρεί το έχουν κι άλλοι στην περιοχή!!

Η άλλη ιστοσελίδα ασχολείται με την ψυχή και πιο συγκεκριμένα με το συναίσθημα και την διάθεση. Λέγεται We Feel Fine και είναι στην ουσία μια βάση δεδομένων ανθρώπινων συναισθημάτων απ’όλο τον πλανήτη. Στη σελίδα συτή συγκεντρώνονται πληροφορίες από όλο το internet και από δημοσιεύσεις στα blogs σχετικά με το πώς νιώθουν οι άνθρωποι κάθε στιγμή. Ετσι μπορεί κανείς να δει σε ποιές χώρες υπάρχουν οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι, ποιό είναι το κυρίαρχο συναίσθημα των νέων στην Νέα Υόρκη αυτή τη στιγμή, πόσοι είναι αυτοί που μελαγχολούν όταν βρέχει και γενικά κάθε παράμετρο που επιδρά στην εναλλαγή συναισθημάτων.

Το μυστικό της ευτυχίας μου

Δεν χρειάζονται πολλά για να νιώθω ευτυχισμένη.

Είναι τα απλά και τα καθημερινά που με κάνουν χαρούμενη. Είναι η ζωή…

Να λοιπόν τι με κάνει χαρούμενη. Η σειρά δεν παίζει ρόλο…

• Ο ύπνος το πρωί, χωρίς ξυπνητήρι και πρόγραμμα.
• Ενας καλός καφές και χρόνος για να τον απολαύσω.
• Να τρώω σε εστιατόρια.
• Η σοκολάτα (έχω εξάρτηση!)
• Να βρίσκω χρόνο κάθε μέρα για να διαβάσω τα αγαπημένα μου βιβλία ή περιοδικά.
• Να τραγουδάω.
• Να χορεύω.
• Να πηγαίνω ταξίδια και να οδηγώ ακούγοντας την αγαπημένη μου μουσική.
• Μια βόλτα στην παραλία την άνοιξη.
• Τα λουλούδια και οι πολλές γλάστρες στο μπαλκόνι.
• Οι ζεστές καλοκαιρινές μέρες.
• Μια καλή ταινία στο σινεμά.
• Λίγες ώρες “πολύτιμης” μοναξιάς για να κάνω πράγματα δημιουργικά που με ευχαριστούν.
• Η ανακούφιση όταν πια κάτι δύσκολο έχει περάσει.
• Οι ενδιαφέρουσες συζητήσεις με ενδιαφέροντες ανθρώπους.
• Ενα ωραίο χαμόγελο.
• Να κοιμάμαι δίπλα σ’ αυτόν που αγαπώ.

Ραδιοφωνικές αναμνήσεις

Οταν ήμουν μαθήτρια στο γυμνάσιο υπήρχε μια νυχτερινή εκπομπή στον Rock FM με τον τίτλο “Ελεύθερα τη Γνώμη σου”. Την εκπομπή παρουσίαζε ο Κώστας Μυλωνάς. Ο γνωστός τύπος που χρόνια αργότερα είχε πάλι μεταταμεσονύχτια, αλλά αυτή τη φορά τηλεοπτική, εκπομπή που ουδεμία σχέση είχε στο περιεχόμενο με την ραδιοφωνική. Προς μεγάλη μου απογοήτευση!

Σ’αυτή την παλιά, καλή εκπομπή ο Μυλωνάς “έπαιζε” υπέροχη rock μουσική και διάβαζε αποσπάσματα από βιβλία που τον είχαν αγγίξει. Ενα απ’αυτά ήταν το “Να ζείς, ν’αγαπάς και να μαθαίνεις” του Λεό Μπουσκάλια που αποτελούσε κάτι σαν τη “βίβλο” της εκπομπής. Ο Μπουσκάλια μιλούσε για αγάπη χωρίς όρους και ανταπόδοση, για ευτυχία που κερδίζεται μέσα από την αγάπη για τη ζωή. Ολα αυτά ηχούσαν υπέροχα στα νεανικά αυτιά μας. Που και που ακροατές (κυρίως ακροάτριες) τηλεφωνούσαν στο σταθμό και μιλούσαν για τα προβλήματά τους ή έλεγαν τη γνώμη τους για ένα θέμα που πάντα αφορούσε τη νεολαία.

Δεν έχανα εκπομπή και σημείωνα τα τραγούδια για να τα αποκτήσω και γω. Αρκετές φορές με έπαιρνε ο ύπνος με τα ακουστικά στ’αυτιά και κάποιες φορές μου έμεναν ελάχιστες ώρες ύπνου μέχρι το πρωινό ξύπνημα για το σχολείο. Την άλλη μέρα όμως όλη η παρέα σχολιάζαμε τα θέματα της εκπομπής. (Δεν είχαμε κινητά τότε για να στείλουμε sms)

Τα χρόνια πέρασαν, πήγα στο λύκειο και τότε ξενυχτούσα μόνο για να διαβάσω. Μεγάλωσε και ο Μυλωνάς και εγκατέλειψε την εκπομπή, μεγαλώσαμε και μεις…

Που τα θυμήθηκα όλα τώρα; Σήμερα μια κοπέλα γύρω στα 15 κρατούσε το “Να ζεις, ν’αγαπάς και να μαθαίνεις” και το διάβαζε με το ίδιο ενδιαφέρον όπως τότε που το είχαμε εμείς “ανακαλύψει”! Αυτό με συγκίνησε. Εχω κρατήσει ένα τετράδιο όπου τότε σημείωνα ό, τι με ενδιέφερε (σουβενίρ της εφηβείας). Στην πρώτη σελίδα είχα γράψει:

“Υποθέτουμε οτι η πραγματικότητα είναι αυτό το κουτί που μας βάλανε μέσα, κι όμως σας βεβαιώνω πως δεν είναι έτσι. Ανοίξτε την πόρτα κάποτε και κοιτάξτε τι υπάρχει έξω. Το όνειρο του σήμερα θα είναι η πραγματικότητα του αύριο.

Κι όμως έχουμε ξεχάσει να ονειρευόμαστε.

Λεό Μπουσκάλια

My name’s Bond, James Bond

Οι φίλοι του James Bond θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν πολλά και να δούν ακόμη περισσότερα στην έκθεση με τίτλο “For Your Eyes Only – Ian Fleming and James Bond” που θα παρουσιαστεί από τις 17 Απριλίου ‘08 ώς την 1 Μαρτίου ‘09 στο Imperial War Museum στο Λονδίνο.

Το 2008 συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννηση του Ian Fleming, δημιουργού του πιο φημισμένου μυστικού πράκτορα στη γη. Γι’αυτό το λόγο στην έκθεση θα παρουσιαστούν η ζωή και το έργο του καθώς επίσης θα γίνει μεγάλη αναφορά στον Ψυχρό Πόλεμο και κατά πόσο οι ταινίες παρουσιάζουν ή εμπνέονται από την εποχή αυτή. Τι τελικά από αυτά που βλέπουμε στις ταινίες είναι αλήθεια και τί αποτέλεσμα της φαντασίας του Fleming.

Θα εκτεθούν ακόμα προσωπικά αντικείμενα του συγγραφέα, όπως το όπλο του και η καρέκλα στην οποία καθόταν για να γράψει τις περιπέτειες του James Bond. Τέλος, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να δουν υλικό από τις γνωστές σε όλους μας ταινίες, gadgets που χρησιμοποιήθηκαν, το μπικίνι της Halle Berry απ’ το “Die Another Day” και το ματωμένο πουκάμισο του Daniel Craig από το “Casino Royale”.

Καλώ τον Γκρινιάρη , που με διαβάζει συχνά, επειδή μένει στο Λονδίνο να επισκεφτεί την έκθεση αν θέλει και από το blog του να μας την παρουσιάσει, με φωτογραφική κάλυψη φυσικά!

Ian Fleming

Σταγόνες ζωής…

· Το μεγαλύτερο μέρος της γης καλύπτεται από νερό.

· Σε 100 χρόνια ένα μόριο νερού «περνάει» 98 χρόνια στον ωκεανό, 20 μήνες ως πάγος, περίπου 2 εβδομάδες σε λίμνες και ποταμούς και λιγότερο από μια εβδομάδα στην ατμόσφαιρα.

· Το νερό ρυθμίζει την θερμοκρασία της γης.

· Αν όλο το νερό της γης χωρούσε σ’ένα μπουκάλι, το πόσιμο νερό θα αντιστοιχούσε σε μια κουταλιά της σούπας.

· Μια ελάχιστη διαρροή στη βρύση μπορεί να σημαίνει 75 λίτρα νερού που έχουν χαθεί άσκοπα.

· Ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει περίπου ένα μήνα χωρίς φαγητό, αλλά μόνο μια εβδομάδα χωρίς νερό.

· Ενας στους 6 ανθρώπους δεν έχει πρόσβαση σε πόσιμο νερό.

· Στην Αφρική, 300 εκατομύρια άνθρωποι – 40% του πληθυσμού - ζούν χωρίς βασικές συνθήκες υγιεινής.

· Το κόστος για την παροχή ασφαλούς και πόσιμου νερού σε όλους στον κόσμο μέχρι το 2025 θα είναι $180 δισεκατομμύρια το χρόνο.

· Κάθε χρόνο περίπου 10.000 παιδιά, μικρότερα των 5 ετών στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, πεθαίνουν ως αποτέλεσμα ασθενειών που «κολλάνε» από ακάθαρτο νερό.

· Κατά μέσο όρο η οικιακή ετήσια κατανάλωση νερού στις ανεπτυγμένες χώρες είναι 10 φορές μεγαλύτερη απ’ό,τι στις αναπτυσσόμενες. Στην Βρετανία για παράδειγμα ο μέσος άνθρωπος καταναλώνει περίπου 135 λίτρα νερό την ημέρα. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο ο μέσος άνθρωπος χρησιμοποιεί περίπου 10 λίτρα.

· Από το 1950 η παγκόσμια η κατανάλωση νερού τριπλασιάστηκε.

· Με τα σημερινά δεδομένα, τα επόμενα 20 χρόνια ο άνθρωπος θα χρειάζεται 40% περισσότερο νερό απ’ό,τι τώρα.

· Στα επόμενα 25 χρόνια , ο μισός πληθυσμός της γης με δυσκολία θα έχει νερό για πόσιμο και άρδευση.

· Αυτή τη στιγμή, πάνω από 80 χώρες, δηλαδή το 40%του παγκόσμιου πληθυσμού, αντιμετωπίζουν σοβαρές ελλείψεις στο νερό. Η κατάσταση μάλλον θα χειροτερέψει τα επόμενα 50 χρόνια καθώς ο πληθυσμός και η θερμοκρασία του πλανήτη θα αυξηθούν.

 

22 Μάρτη – Παγκόσμια Ημέρα Νερού

 

 

Σήμερα γιορτάζει η ποίηση

Η 21η Μαρτίου έχει οριστεί από την UNESCO ως παγκόσμια μέρα αφιερωμένη στην ποίηση. Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου θα γιορτάσει μ’ ένα αφιέρωμα στην πολιτική ποίηση και με μια μεγάλη καμπάνια ποίησης στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Η πόλη γεμίζει στίχους  και 12 τηλεκάρτες (μία κάθε μήνα, για ένα χρόνο) αφιέρωμένες στη σημερινή μέρα πρόκειται να κυκλοφορήσουν.

Πολλοί εκδοτικοί οίκοι προσκάλεσαν αναγνώστες να διαβάσουν το αγαπημένο τους ποίημα. Γράφω και γω λοιπόν κάποια απ’τα δικά μου αγαπημένα.

To -

Music, when soft voices die,

Vibrates in the memory-

Odours, when sweet violets sicken,

Live within the sense they quicken.

Rose leaves, when the rose is dead,

Are heaped for the beloved’s bed;

And so thy thoughts, when thou art gone,

Love itself shall slumber on.

Percy Bysshe Shelley

Time Does Not Bring Relief

Time does not bring relief; you all have lied
Who told me time would ease me of my pain!
I miss him in the weeping of the rain;
I want him at the shrinking of the tide;
The old snows melt from every mountain-side,
And last year’s leaves are smoke in every lane;
But last year’s bitter loving must remain
Heaped on my heart, and my old thoughts abide!
There are a hundred places where I fear
To go, … so with his memory they brim!
And entering with relief some quiet place
Where never fell his foot or shone his face.
I say, “There is no memory of him here!”
And so stand stricken, so remembering him!

Edna St. Vincent Millay

Because I Could Not Stop for Death

Because I could not stop for Death,
He kindly stopped for me;
The carriage held but just ourselves
And Immortality. We slowly drove, he knew no haste,
And I had put away
My labor, and my leisure too,
For his civility.

We passed the school, where children strove
At recess, in the ring;
We passed the fields of gazing grain,
We passed the setting sun.

Or rather, be passed us;
The dews grew quivering and chill,
For only gossamer my gown,
My tippet only tulle.

We paused before house that seemed
A swelling of the ground;
The roof was scarcely visible,
The cornice but a mound.

Since then ’tis centuries, and yet each
Feels shorter than the day
I first surmised the horses’ heads
Were toward eternity.

Emily Dickinson

Ενα ποίημα.

 

 

 

 

Ο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

Ο έρωτας,

όνομα ουσιαστικόν,

πολύ ουσιαστικόν,

ενικού αριθμού

γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,

γένους ανυπεράσπιστου.

Πληθυντικός αριθμός

οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.

 

Ο φόβος,

όνομα ουσιαστικόν,

στην αρχή ενικός αριθμός

και μετά πληθυντικός :

οι φόβοι.

Οι φόβοι

για όλα από δω και πέρα.

Η μνήμη,

κύριο όνομα των θλίψεων,

ενικού αριθμού,

μόνον ενικού αριθμού

και άκλιτη.

Η μνήμη, η μνήμη, η μνήμη.

Η νύχτα,

όνομα ουσιαστικόν,

γένους θηλυκού,

ενικός αριθμός

Πληθυντικός αριθμός

οι νύχτες.

Οι νύχτες από δω και πέρα.

Κική Δημουλά

 

Τις τελευταίες μέρες αυτό το ποίημα “γύριζε” πάλι στο μυαλό μου.

 

 

 

S.Dali, “Person at the Window”