Χαρά και εργασία…

Από τις αρχές Σεπτεμβρίου έχω ιδιαίτερα καλή διάθεση. Λόγω επαγγέλματος (κάθε χρόνο σε άλλο σχολείο) έχω νέους συναδέλφους και οι φετινοί είναι ευχάριστοι και κοινωνικοί. Ηδη κάνουμε αρκετή παρέα και εκτός δουλειάς. Κάθε βδομάδα όλο κάποιο σινεμαδάκι,  καφεδάκι, ποτάκι ή ταβέρνα με μουσική θα επιλέξουμε για τη διασκέδασή μας.

Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο απ’το να ξυπνάς και να πηγαίνεις με χαρά στη δουλειά και όχι με μούτρα και κακή διάθεση. Εχω εργαστεί στο παρελθόν σε εργασιακό περιβάλλον όπου η ώρα δεν περνούσε με τίποτα και το κουτσομπολιό ήταν η κύρια ψυχαγωγία των υπαλλήλων. Ολοι κουτσομπόλευαν όλους και κανένας δεν ήταν φίλος με κανένα. Δράμα!

Στον εργασιακό χώρο περνάμε ένα πολύ μεγάλο μέρος της ζωής μας και είναι κρίμα να μην νιώθουμε άνετα και ευχάριστα, να μην υπάρχει ευχάριστο κλίμα και συνεργασία.

Μια φίλη που εργάζόταν σε ασφαλιστική εταιρεία ζούσε την απόλυτη δυστυχία στη δουλειά γιατί όχι μόνο δεν υπήρχαν  φιλικές σχέσεις μεταξύ των υπαλλήλων αλλά αντιθέτως πισώπλατα “καρφώματα”. Είχαν φτάσει στο σημείο να μην πηγαίνουν στην τουαλέτα για να μην δημιουργούν την εντύπωση οτι  “λουφάρουν”!! Η διευθύντρια του τμήματος παρακολουθούσε. Οποτε κάποιος τολμούσε να πάει, λόγω μεγάλης ανάγκης, πάντα κάτι γινόταν και τον ζητούσαν στο τηλέφωνο άρα έπρεπε να βγεί γρήγορα-γρήγορα! Βάρβαρες συνθήκες. Τελικά η φίλη μου έφυγε γιατί ή με ψυχολογικό πρόβλημα θα κατέληγε ή με ουρολοίμωξη.

Η φωτογραφία της εβδομάδας.

Από την Telegraph.co.uk (Reuters)

Μας κλείνει πονηρά το μάτι.

Από τις 10/10/2008 έως τις 15/11/2009 διοργανώνεται στο Μουσείο Ηρακλειδών έκθεση με θέμα M.C. ESCHER (1898-1972) “ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ ΣΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ”.

Ο Ολλανδός καλλιτέχνης  είναι γνωστός για τις ασυνήθιστες λιθογραφίες και ξυλογραφίες του.

Ο Maurits Cornelis Escher γεννήθηκε στην Ολλανδία το 1898. Είχε ξεκινήσει να σπουδάζει αρχιτεκτονική αλλά τελικά τον κέρδισε το σχέδιο και οι γραφικές τέχνες. Έζησε και δημιούργησε τα έργα του στην Ιταλία, στην Ελβετία και στις Βρυξέλλες και επέστρεψε στην πατρίδα του το 1941 όπου πέθανε το 1972 σε ηλικία 73 ετών.

Τα έργα του αντανακλούν μαθηματικές ιδέες, γεωμετρία και οπτικά παράδοξα.

Ενα Ρητό- ένα ποίημα- ένας πίνακας (για μια ζωή)

Η Batgirl  με κάλεσε να παίξω στο Blogoπαίχνιδό της και ανταποκρίνομαι με μεγάλη χαρά.

Το ρητό που κυρίως με εκφράζει και περιγράφει τη ζωή μου απόλυτα είναι το εξής:

“It’s our choices that show what we truly are, far more than our abilities.”(είναι απίστευτο αλλά το διάβασα σε ένα βιβλίο του Harry Potter πριν από λίγα χρόνια!)

Αυτή είναι η άποψή μου για τη ζωή. Οι επιλογές μας αποκαλύπτουν ποιοί πραγματικά είμαστε και τίποτα άλλο. Με τις επιλογές μας θα ζήσουμε και για ο,τι δεν αλλάζουμε και υπομένουμε δεν φταίει η μοίρα. Κατά βάθος το θέλουμε έτσι.

Ποίημα που με στιγμάτισε δεν θα παραθέσω αλλά στη θέση του θα κάνω αναφορά σε ένα τραγούδι που και πάλι περιγράφει τον χαρακτήρα και την κοσμοθεωρία μου. “My Way”  του Frank Sinatra.

Μεγάλη έμφαση δίνω στους στίχους:

Ι’ve loved, I’ve laughed and cried.
I’ve had my fill; my share of losing.
And now, as tears subside,
I find it all so amusing.

……………………………..

For what is a man, what has he got?
If not himself, then he has naught.
To say the things he truly feels;
And not the words of one who kneels.
The record shows I took the blows -
And did it my way!

Ο πίνακας που με συγκινεί είναι κλασικός. Για την ακρίβεια είναι τοιχογραφία. Για μένα συβολίζει την ομορφιά της ζωής, την δύναμη του ανθρώπου (δεν τον  παρουσιάζει μικρότερο από το Θεό που δίνει τη ζωή) αλλά και την αιωνιότητα. (δεν παραμένω στο φανερό θρησκευτικό συμβολισμό.)

The Creation of Adam (Michaelangelo)

Αλόννησος (Διακοπές Part 1)

Οπως είχα υποσχεθεί θα σας δείξω φωτογραφίες από τις φετινές καλοκαιρινές μου εξορμήσεις.

Κάθε πρωί ξυπνούσα και έβλεπα αυτό το γαλάζιο

Η θέα από το ξενοδοχείο

Το πρώτο μέρος των διακοπών μου το πέρασα στην Αλόννησο. Είχα ακούσα τόσα καλά λόγια γι’αυτό το μέρος που ήταν κάτι σαν απωθημένο το να πάω εκεί. Το νησί είναι πραγματικά πανέμορφο. Εμεινα λίγο πιό έξω από το Πατητήρι, το λιμάνι του νησιού, με θέα στον Ρουσούμ Γιαλό -αυτή είναι μια άλλη γνωστή παραλία.

Η Αλόννησος συνδυάζει μοναδικά υπέροχες παραλίες και πολύ πράσινο. Η θάλασσα έχει μοναδικό χρώμα και με εντυπωσίασε το γεγονός οτι το νερό είναι τόσο καθαρό, σχεδόν κρυστάλλινο, που βλέπεις καθαρά τον βυθό και  πολλα μικρά ψαράκια ακόμα και χωρίς μάσκα.

Λεφτός Γιαλός

Η αγαπημένη μου παραλία

Από ψηλά, στη Χώρα

Ολες σχεδόν οι παραλίες του νησιού έχουν βότσαλο. Εξαίρεση αποτελεί μονάχα η Χρυσή Μηλιά που έχει άμμο και την προτιμούν οικογένειες με παιδιά. Η αγαπημένη μου παραλία όμως είναι ο Λεφτός Γιαλός, όχι μόνο γιατί η θάλασσα ήταν  δροσερή και διαυγής αλλά γιατί εκεί υπάρχει ένα καταπληκτικό εστιατόριο, ο Ελαιώνας, γνωστό και από τις εκπομπές στην τηλεόραση (Μπουκιά και Συγχώριο, Νηστικό Αρκούδι). Εφαγα λοιπόν καταπληκτικές πίτες Αλοννήσου, τυρόπιτα και κρεμμυδόπιτα που είναι οι σπεσιαλιτέ του νησιού και της ταβέρνας. Απολαύσαμε αρκετές φορές το φαγητό μας κάτω απ’τα ελαιόδεντρα, δίπλα στη θάλασσα.

Δυο γάιδαροι μαλώνανε...

Στην παλία πόλη όλα είναι γραφικά

Η παλιά πόλη, η Χώρα, βρίσκεται στο ψηλότερο σημείο του νησιού και με τα στενά δρομάκια της, τα πέτρινα σπίτια και την μαγευτική θέα σε κερδίζει αμέσως.

Ηλιοβασίλεμα

Παραδοσιακό σπίτι Αλοννήσου (Μουσείο)

Την επισκέφτηκα πολλές φορές. Για βόλτα το βράδυ και ποτό σ’ενα από τα ωραία και ήσυχα μπαράκια της, για γλυκό και καφέ το πρωί, για ν’απολαύσουμε τη θέα, τη δροσιά  και να βγάλουμε φωτογραφίες.

Ο,τι πρέπει για πρωινό καφεδάκι

Στη χωρα

Δεν πρέπει να παραλείψω  πως στην Αλόννησο υπάρχει θαλάσσιο πάρκο για την προστασία της Μεσογειακής φώκιας monachus-monachus που είναι σπάνιο είδος και απειλούμενο. Επίσης για την περίθαλψη του σπάνιου αυτού θηλαστικού έχει ιδρυθεί η ΜΟm. (www.mom.gr)

Διάφορες μίνι κρουαζιέρες  δεν υπόσχονται  βέβαια οτι θα δεί κανείς φώκιες γιατί στο νησάκι που βρίσκονται δεν πάνε επισκέπετες,  αλλά υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να δείς δελφίνια να κολυμπάνε κοντά στο πλοίο.

Ωρα για φαγητό

Γενικά η Αλόννησος είναι ένα νησί που δεν φαίνεται να καταστράφηκε ή να  έχασε  (ακόμα) τον χαρακτήρα του από τον τουρισμό και ο επισκέπτης θα δει τη φύση στα καλύτερά της. Πράσινο, δέντρα, πεταλούδες ακόμα και δίπλα στη θάλασσα!! Ιδανικό μέρος για χαλαρωτικές διακοπές μακριά από το πολύ πλήθος.

Φεύγοντας δεν περέλειψα να πάρω παραδοσιακά αμυγδαλωτά Αλοννήσου, αυτά με την ζάχαρη και την αμυγδαλόψυχα που ακόμα και το σχήμα τους (σαν αστερίας) παραπέμπει στο καλοκαίρι.

Τα κεφάλια…μέσα!!

Ηρθε ο Σεπτέμβρης και ” τα κεφάλια μέσα” και πάλι.

Τέλος οι διακοπές, οι ξάπλες, τα ξενύχτια και ο γλυκός πρωινος ύπνος!

Επιστροφή στη δουλειά και…στο blog μου που εγκατέλειψα κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών. Εχω μαζέψει όμως μπόλικο υλικό και κυρίως πολλές φωτογραφίες απ’ολα τα νησιά που πήγα φέτος το καλοκαίρι και πρόκειται να τις βάλω στο blog αυτές τις μέρες. Ηδη διαλέγω τις πιο αντιπροσωπευτικές.

Προς το παρόν λέω να μην ευχηθώ “καλό χειμώνα” (γιατί με πιάνει μελαγχολία) αλλά “καλή συνέχεια” και καλές βουτιές (αφού οι παραλίες ακόμα γεμάτες είναι!!)

Καλοκαιρινές διακοπές για πάντα!!

Τελικά το καλοκαίρι με ξεμυαλίζει. Είμαι όλο βόλτες, βουτιές και παρέες με φίλους. Αυτούς τους μήνες δεν ανοίγω πολύ το pc αλλά δεν σημαίνει οτι το ξεχνάω εντελώς. Σε λίγο θα φύγω διακοπές και έτσι “χαζεύοντας” τις φωτογραφίες του περασμένου καλοκαιριού βρήκα μερικές που μου άρεσουν πολύ και είπα να τις μοιραστώ μαζί σας!

Κέρκυρα, Παλαιοκαστρίτσα (Καλοκαίρι 2007)

Καλές διακοπές και καλές βουτιές!!

Πράσινες στέγες

Τον τελευταίο καιρό διαβάζω πολλά άρθρα για την καταστροφή του πλανήτη μας και κυρίως για το τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για να τον προστατέψουμε. Είναι οι καθημερινές μας κακές συνήθειες (να πετάμε τις μπαταρίες στα σκουπίδια, να αφήνουμε το νερό να τρέχει άσκοπα και να μην ανακυκλώνουμε τίποτα) που αν αλλάξουν θα αλλάξει και η νοοτροπία μας και η καθημερινότητά μας και η ζωή μας.

Στην Ελβετία, που είναι η πιο “συνειδητοποιημένη” χώρα στην προστασία του περιβάλλοντος η ανακύκλωση είναι καθημερινή πρακτική και τρόπος ζωής. Τα οικιακά απορρίμματα για παράδειγμα χωρίζονται απο τα νοικοκυριά σε κατηγορίες ανάλογα με το είδος τους. Οταν έζησα για λίγο καιρό εκεί μου ήταν πολύ εύκολο να ακολουθώ αυτή την τακτική γιατί και μου την επέβαλε ο δήμος αλλά και την υποστήριζε. Εδώ όμως η τοπική αυτοδιοίκηση δεν υποστηρίζει θερμά και έμπρακτα τέτοιες προσπάθειες. Κάδοι ειδικοί υπάρχουν, αλλά τι υπάρχει μέσα και καθε πότε τους αδειάζουν…..μη ρωτάτε καλύτερα.

Κάτι άλλο που έχει τραβήξει την προσοχή μου είναι οι “πράσινες στέγες”. Η δημιουργία ολόκληρων κήπων στις στέγες των σπιτιών και στις ταράτσες των πολυκατοικιών. Στο εξωτερικό και τώρα τελευταία και στην Ελλάδα προωθείται αυτή η ιδέα που βρίσκω καταπληκτική για πολλούς λόγους. Πρώτα πρώτα λειτουργούν ώς μόνωση στο κτίριο. Ετσι η χρήση κλιματιστικού και θέρμανσης μπορεί να περιοριστεί και να εξοικονομηθεί ενέργεια. Επιπλέον λειτουργούν ώς πνεύμονες οξυγόνου, βελτιώνουν την ατμόσφαιρα και το μικροκλίμα που ζει κανείς. Πέρα απ’όλα αυτά, αποτελούν υπέροχους χώρους ξεκούρασης και χαλάρωσης μέσα στις τσιμεντουπόλεις που ζούμε!

Photo by www.asla.org

Στο εξωτερικό υπάρχουν ήδη πολλά κτίρια με “πράσινες στέγες”. Απο εκεί είναι και οι φωτογραφίες που παρουσιάζω. Στην Ελλάδα πάλι η ιδέα κερδίζει έδαφος και υπάρχουν πολλές εταιρείες που αναλαμβάνουν το εγχείρημα αυτό με κόστος όχι απαγορευτικό, όπως λένε. Ο Δήμος Αθηναίων όπως πληροφορήθηκα 6-12 Μαΐου πραγματοποίησε έκθεση με τίτλο “Πράσινες Ταράτσες-Ολάνθιστα Μπαλκόνια”.

Το δικό μου μπαλκόνι πάντως έδώ και πέντε χρόνια είναι ολάνθιστο αλλά κυρίως καταπράσινο αφού ανάμεσα στις πολλές γλάστρες μου, έχω μια ελιά και μια μικρούλα νεραντζιά!

Ενας μήνας μετά…

Η τελευταία φορά που έγραψα στο blog μου ήταν περίπου πριν από ένα μήνα. Το έχω παραμελήσει εντελώς αλλά αυτή είναι μια εποχή που τρέχω και δεν προλαβαίνω.

Ο Μάης πέρασε ευχάριστα με επισκέψεις φίλων και συγγενών από την Ελλάδα και το εξωτερικό αλλά και με αλλαγή ρούχων (από χειμωνιάτικα σε καλοκαιρινά) και γενικότερη καθαριότητα του σπιτιού. Βαρετή δουλειά αλλά κάποιος… πρέπει να την κάνει!! Ευτυχώς εμφανίστηκε και μια εκδρομούλα στο Λουτράκι και κατάλαβα τον ερχομό του καλοκαιριού “για τα καλά” αφού απόλαυσα τον ήλιο και τη θάλασσα με καλή παρέα.

Στη δουλεία πλάκωσαν οι εξετάσεις, οι επιτηρήσεις και οι διορθώσεις, αλλαγή στο καθημερινό πρόγραμμα. Δεν παραπονιέμαι όμως γιατί τι να πουν και οι μαθητές μου που διαβάζουν….

Μέσα σε όλα βρήκα το χρόνο να διαβάσω δύο βιβλία, γιατί η νυχτερινή ανάγνωση είναι κάτι που με ξεκουράζει απίστευτα. Το ένα βιβλίο λοιπόν είναι το γνωστό σε όλους “Οταν έκλαψε ο Νίτσε” που άγνωστο γιατί, τόσο καιρό ανέβαλα να το διαβάσω. Κυριολεκτικά δεν ξεκολούσα απ’ τις σελίδες του και το τελείωσα σε πέντε μέρες. Με “γοήτευσε” πολύ περισσότερο απ’ο,τι περίμενα και φανταζόμουν.

Μετά, στα γενέθλια μου, έλαβα ως δώρο το “μ.Χ” του Βασίλη Αλεξάκη το οποίο διάβασα και πάλι σε σύντομο χρονικό διάστημα γιατί το θέμα του μου κίνησε την περιέργεια. Το συστήνω ανεπιφύλακτα αν και νομίζω πως οι βαθύτατα θρησκευόμενοι αναγνώστες ίσως το βρούν προσβλητικό.

Ο ερχομός του καλοκαιριού σηματοδοτεί για μένα την έναρξη αυτής της περιόδου όπου μπορώ να επιδοθώ στην αγαπημένη μου ενασχόληση, την ανάγνωση βιβλίων. Και μη νομίζεται οτι δεν έχω ήδη βρεί ποιό βιβλίο θα ακολουθήσει. Σήμερα αγόρασα την “Μαρία των Μογγόλων” της Μαριάννας Κορομηλά. (Χωρίς αυτό να σημαίνει οτι θα παραμελήσω άλλο το blog μου.)

Αυτός είναι “ο δικός μου” μήνας!

Ο Μάιος ήρθε και είναι ο αγαπημένος μου μήνας.

Σηματοδοτεί την άνοιξη και τα λουλούδια και όλα αυτά τα κλασικά που λέμε στο σχολείο. Ο μήνας αυτός όμως μ’αρέσει γιατί οι μέρες του “μυρίζουν”…χαρά. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή απολαμβάνω πολύ το πρωινό περπάτημα μέχρι τη δουλειά. Ολο και κάποιο λουλούδι θα δεις και θα γεμίσει χρώμα η μέρα σου, όλο και κάποια μυρωδιά θα σου θυμίσει την ομορφιά της εποχής.

Στην κεντρική πλατεία της συνοικίας που μένω μυρίζει φρεσκοκομμένο γρασίδι.

Στην αγορά οι φράουλες είναι πρωταγωνίστριες!

Μια βόλτα στη θάλασσα και αμέσως συνειδητοποιείς – απ’τη μυρωδιά και μόνο – οτι η στιγμή που θα βουτήξουμε μέσα της πλησιάζει.

Αρχίζω κάθε Μάη να τρώω παγωτά, όπως όταν ήμουν παιδί. (Μόνο που τώρα δεν τα μετράω)

Αυτό το μήνα πάλι το φως είναι πιο λαμπερό, ο ήλιος πιο ζεστός και δελεαστικός, σε παρασύρει να βγείς έξω. Δεν κακίζω τους μαθητές μου που δεν μπορούν να καθίσουν στην τάξη τέτοια εποχή ! Εφηβεία και Μάης…καταστρεπτικός συνδυασμός για το διάβασμα.

Τέλος ο Μάιος μου αρέσει γιατί έχω γενέθλια. Αφορμή για χαρά, ευχές, τούρτες, φαγητό με φίλους και γέλια πολλά, γιατί μεγαλώνουμε και μυαλό δεν βάζουμε!

Σήμερα μια φίλη μου έδειξε ένα διαφορετικό ραδιόφωνο το Musicovery. Είναι interactive web radio. Επιλέγει τραγούδια που ανταποκρίνονται στη διάθεσή σου. Energetic mood για την Μαγιάτικη διάθεσή μου!